Μύκονος, Λάκκα, Φθινόπωρο 2007
Χάσκουν τα μπλουζάκια έτοιμα να δαγκώσουν τον ήλιο μετά τη βροχή. Πλάτες χαλαρές, αβαρείς, νέες. Γιατί να πιάσουν τοίχο; Από τι να προστατευτούν; Όλα είναι μπροστά. Ο χώρος μόνον είναι δανεικός. Αύριο, απ’ αυτήν την μια στιγμή θα χτιστεί μέσα τους μια ανάμνηση κοσμογονική: ο Γ., πριν ρίξει την μπάλα στο καλάθι, γύρισε και τις κοίταξε. Όσο και να λυγίσουν οι μεσούλες τους στο πέρασμα του χρόνου, το ονειρικό θα έχει μέσα τους, μια θέση πραγματική.
Αχ. Αυτήν την αλητεία του νεαρού φθινοπώρου, πόσο την ζηλεύω!
αχ! (αυτό ξαναπές το)
… και τελικά; Το ‘βαλε ο Γ. το καλάθι; Εγώ σε κάτι τέτοιες φάσεις πάντα το ‘χανα
αχ-τελεία-αυτήν την αλητεία του νεαρού φθινοπώρου-κόμμα-πόσο την ζηλεύω-θαυμαστικό
(μη μου ζητήσετε να το ξαναπώ γιατί γερνάω πιο γρήγορα)
_____________________________________________________________
το ‘βαλε άραγε; μου ‘κοψαν τη θέα οι κοριτσίστικοι ψίθυροι και τα κρυφογελάκια
Και εμείς το έχουμε μέσα μας λοιπόν το ονειρικό… Από τότε που αλητεύαμε και εμείς στα νεαρά μας φθινόπωρα…Ναι?
Καλά, εσείς μιλάτε, Κα Κορνάρου μου;
Κι εγώ τότε τι να πω; Από την πολλή ζήλεια, αλητεύω ακόμη (στην ηλικία μου!!!)…
Να χαίρεστε τον φίλο μου! Και να σας χαίρεται κι αυτός, επίσης! Και να αλητεύετε! Πολύ! μαζί!..
πόσο -σε- ζηλεύω- που -μπορείς -ακόμη -και -βλέπεις- αυτά- που- δεν- μπορώ -να -δω- εγώ
Υπέροχη φωτογραφία Λουιζάκι. Και πολύ τρυφερό το σχόλιο.
Και (πολύ καθυστερημένα) καλορίζικο το καινούργιο σπίτι. Γμτ τη δουλειά μου μέσα, έχω μείνει πολύ πίσω.
Φιλιά.
ωραίο ήτανε!
Η γοητεία της αλητείας του ώριμου (ηλικιακά) φθινόπωρου ειναι ανεπανάληπτη.Μαζί με την διάθεση της αλητείας (σε μεγάλες δόσεις) υπάρχει και η γνώση.
@fevis, ναι – κι ευτυχώς
@asteroid, α! ομοιοπαθής.
(Ευχαριστούμε για τις ευχές. Ότι μπορούμε κάνουμε
)
@k.k.m, ψεύτη!
@magica, ναι η ψηφιακή φωτογραφική μηχανή είναι τελικά μια πολύ επιδέξια κλέφτρα στιγμών.
Για τις ευχές ευχαριστώ, αν και ακόμη δεν έχω βρει όλα τα δωμάτια του σπιτιού.
@zelig
με τις υγείες σας!
@red hat, ώριμο, ηλικιακά, φθινόπωρο, γνώση: πόση αλητεία να κουβαλήσουν αυτές οι “ώριμες” λέξεις;
Καλωσορίσατε.
Μεγάλαι κουβένται που ανοίγουν μεγάλας πληγάς εις την νεανικήν (λέμε τώρα) καρδγιά μας!
δεν βαργιέσται – όλα μιαν ιδέα είναι
)
Ετσι τα 13 γίναν 14!
@διόνυσε,
είστε προληπτικός;