photographer: Stephen Gibson, Voodoo Stock Photo
Μέχρι να πιάσω λιμάνι, κέρασμα το Ronin Theme, από τον δίσκο Ronin, Bar La Muerte, 2002, που το τσίμπησα απ’ το νέο μουσικό περιοδικό muz1ne , και το φόρεσα με κατάστρωμα.
Nοτιά, κύμμα χτισμένο απ’ το κρητικό πέλαγος, χλωμοί καμαρότοι, περιοδεύοντες πλασιέ, προσκυνητές, η απειλή μιας βόμβας που δεν βρέθηκε, σόλες που γλιστρούν και άλλες συγγενείς ανωμαλίες. Ό,τι και αν σκέφτονταν ο δημιουργός μάλλον του το ‘κανα μούσκεμα.
(το περιοδικό δεν πρόλαβα να το διαβάσω πάντως)
αυτές οι liquid stories σας ….
αχ αυτές οι liquid stories σας !
@κκμ,
πήρατε τα χάπια του πληθυντικού;
Δεν ξέρω τι μπορεί να σκεφτόταν ο δημιουργός, σίγουρα όμως δεν θα διαφωνούσε για το “μουσκίδι” σας…
“μουσκίδι” !!!
τι adult λέξη ….
(dolly , ο οίστρος σας δεν έχει όρια)
Wet κι εσείς, λοιπόν; Μα τι στο καλό; Όλοι έφηβοι είμαστε (ακόμη);
Καλή στεριά εύχομαι και ποτέ μα ποτέ στεγνή!!!
@cd,
εξάλλου, η θεωρία που θέλει το δημιούργημα να αυτονομείται από τον δημιουργό του, μας επιτρέπει να το βρέχουμε όπως και όσο θέλουμε
@κκμ,
εσείς είστε άνω των 18 ή να βάλω τις φωνές;
@asteroid,
Όλοι έφηβοι είμαστε (ακόμη);
..και βγάλε!
τι φωνές αγαπητή μου ;
βάλτε κι άλλη υγρασία τώρα που γυρίζει….
Δεν τ’ ακούω, δεν τ’ ακούω…
(Αλλά έγινα κι εγώ μουσκίδι)
Λούτσα έγινα.
(για να εκφραστώ λίγο πιο juvenile)
@kopoloso,
τι θα πει δεν ακούς; κανένας δεν ακούει; Και πως με σχολιάζετε μπρε;
ούτε εσείς @kostis-b που είστε πιο φρέσκος και νεανικός, την ακούτε την ωραία μουσική που σας έχω στην γκρι μπάρα;
Προς στιγμήν τρόμαξα,
διότι νόμιζα ότι κουφάθηκα από τις συσσωρευμένες μαλακίες που υπέστησαν τα άμοιρα ακουστικά μου όργανα από το πρωί, στη δουλειά.
Κατόπιν το δαιμόνιο μυαλό μου… τί σκέφτηκε;
Σκέφτηκε και μου υπαγόρευσε, να συνδέσω ηχεία στον υπολογιστή.
Τό ΄κανα κι αυτό αλλά… πάλι τίποτα.
Η γκρί μπάρα έγινε λαχανί,
πλήν όμως παρέμεινε σιωπηλή.
Κυρία Κορνάρου, δεν αισθάνεσθε υπερήφανη που οι φίλοι σας σχολιάζουν μόνον με οπτικά ερεθίσματα ;
@kostis-b,
είστε πράγματι δαιμόνιος, αλλά βλέπετε το απολυτήριο νηπιαγωγείου που διαθέτω στα e-θεάματα δεν φτάνει για το απόλυτο μούσκεμα. Ο στόχος ήταν υψηλός, αλλά δυστυχώς ίσα-ίσα που σας πιτσίλισα
@κκμ,
υπερήφανη και συγκινημένη.
(Τα χαπάκια του πληθυντικού, ν’ αρχίσουμε να τα μειώνουμε σ’γα-σ’γα. Μισό καθε πρωί είναι αρκετό στην παρούσα φάση)
Ξέρεις, στο post αυτο μου άρεσε πολύ το γεγονός πως τα comments ήταν πολύ ουσιαστικά και αναλυτικά σε σχέση με το θέμα που έθεσες. Είδες κάποιες φορές που το post ερεθίζει, όλοι συνωστιζόμαστε να πάρουμε μια ανάσα σα τις φάλαινες στη θάλασσα των σχολίων. Αλλάζεις ύφος σημαίνει αλλάζεις τακτική. Ωραία! Αναθεωρώ την άποψή μου για τα comments, που ως τώρα δεν με συγκινούσαν ιδιαίτερα… πλην εξαιρέσεων. Γεροντοπαραξενιές!