Το χάραμα απ’ το Λεμονοδάσος, Γενάρης Δυο Χιλιάδες Οκτώ
Την κοπάνησε ο Δυοχιλιαδεςεφτάς. Έκανε μεταβολή και χάθηκε στο σκοτάδι, αφήνοντας πίσω του ένα γρήγορο βλέμμα και μερικές κηλίδες στον τοίχο, να ‘χουμε να ξύνουμε. Λένε πως ο χρόνος είναι ένα σχήμα, μια σύμβαση αλλά εγώ τον είδα. Ήτανε φορτηγατζής με άσπρο φανελάκι και αερόσολες. Καβάλησε μια μακριά νταλίκα και οδήγησε σε ανοιχτό δρόμο. Μετά, κάπνισε ένα Benson & Hedges, πάτησε τέρμα το δεξί στο γκάζι κι αφού κοίταξε δυο τρεις φορές το καθρεφτάκι άνοιξε τα παράθυρα και τραγούδησε με ψιλή φωνή , που πάει ο καιρός που φεύγει κι όταν φτάνει ξαναφεύγει; Έτσι, υγρός και άτακτος σαν την Μπλάνς Ντυμπουά χάθηκε στον ανοιχτό ορίζοντα. Το φρικιό.
Ο νέος, ο κύριος Δυοχιλιαδεςοκτώ, δεν άφησε περιθώρια φαντασιώσεων. Μπήκε από την πόρτα ευθυτενής κι ελαφρά μελαγχολικός, με κίτρινο κασκόλ και καλογυαλισμένο σκαρπίνι. Στάθηκε στο παράθυρο και θαύμασε το χάραμα σαν να ήταν όλο δικό του. Ακούμπησα με τρόπο στην πλάτη του μερικές ελπίδες και του σιγοψυθίρισα, πως, καλού κακού ας πάρει και τα μέτρα του μπαλκονιού γιατί ποτέ δε ξέρει κανείς από που -και με τι τρόπο- θα χρειαστεί να φύγει. Εγώ πάντως, ένα ζευγαράκι αθλητικά παπούτσια με χαλαρά τα κορδόνια κι έναν χαμηλό σκούφο, θα του τα έχω πρόχειρα, έτσι, γιατί τον συμπάθησα.
Καλή χρονιά σε όλους.
καλη χρονια zoo
κι ελπιζω ο ο φιλαρακος σου-λιγοτερο ή περισσοτερο χαλαρος να μη μας γυρισει την πλατη εκεινη οπου κι εμεις εναποθεσαμε ελπιδες-σκεψεις-ονειρα-επιθυμιες…..
Για τον Δυοχιλιάδεσεφτά και τα Benson & Hedges δεν είχα καμιά αμφιβολία. Μα ο Δυοχιλιάδεσοχτός να ντύνεται στους Νεοτερισμούς του Παγκράτη, κοντά στην Ομόνοια; Αυτό δε το περίμενα!
@norma,
α, εσείς το παρακάνατε! Και σκέψεις και όνειρα και επιθυμίες; Τι όριο βάρους να ‘χει πια αυτή η πλάτη…
(Καλωσορίσατε στον κήπο.)
@hdd345f,
δεν είχα καμιά αμφιβολία πως θα το προσέχατε
Συνεπής στην παράδοση δύο χιλιάδων και επτά ετών, ο Δυοχιλιάδεσοχτός
θα περάσει κάνοντας ότι του καπνίσει, και θα φύγει με όποιο τρόπο του γουστάρει.
Όμως, είτε περάσει μαΐμουδίζοντας το κρόουλ στύλ των τελευταίων χρόνων, είτε το πιο ραχατλίδικο ίπτιο παλαιότερων ετών, καλά θα κάνει
να αποφύγει μια έξοδο-βουτιά από το μπαλκόνι του τετάρτου, σε στύλ ¨γενικού γραμματέα υπουργείου”.
@kostis-b,
κι αν πάλι του ταιριάζει καλύτερα αυτό το στυλ, εμεις θα σταθούμε εμπόδιο;
μα κι ο δυοχιλιαδεςοκτώς θα ήταν μια κάποια λύση…
τι θα κάνουμε μετά χωρίς αυτόν ;
πάλι θα αρχίσουμε να μετράμε ανάποδα ;
φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ…………(βαθύ)
καλή χρονιά Λουίζα Κορνάρου & everybody
@kkm,
πολύ ποιητικό σας βρίσκω τον τελευταίο καιρό.
Λίγο αλεξανδρινό, λίγο ανατολίτη – αδημονώ για την ημέρα εκείνη που θα μας τα πείτε με ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο
(εξκιούζμι, αλλά δε γινότανε χωρίς πληθυντικό αυτό το σχόλιο)
Το νου σας!Καπου πηρε το ματι μου αυτον τον καινουργιο με το κασκολ να ψαχνει για μεταχειρισμενη νταλικα.
Κι εσεις κ. Λουιζα μου , αν ‘αναζητατε τον χαμενο χρονο’ , παρτε τηλεφωνο τον Σαββοπουλο.Διαθετει ολα τα στοιχεια του νταλικιερη.
@σελιτσάνε,
αφού δεν με στείλατε και στον Προύστ, πάλι καλά να λέω
Αφου ξερετε οτι δεν ασχολουμαι με Προυστ-ηδες.
Τον σκουφο και τα παπουτσια αδικα τα πηρατε.Φανελακι ασπρο κι αεροσολες θα χρειαστει ο ανθρωπος.
Αν και οπως τον περιγραφετε κατι απο Παντελη Βουλγαρη μου φερνει…
“Υγρή” και “άτακτη” η Μπλανς Ντυμπουά;;;;;
Θου Κύριε…
Υπέροχο κείμενο, μικρή και τριανταφυλλένια.
Καλή Χρονιά!
@σελιτσάνε,
δεν είστε Προυστ-ικός; Πως τα καταφέρατε και γλιτώσατε από τον κοινό μας κουμπάρο;
Συμπέρασμα: όποιος τον Γενάρη φοράει κίτρινο κασκολ, τον Δεκέμβρη καταντάει νταλικιέρης με ψιλή φωνή και πέτρινο βλέμα σαν του Π.Βούλγαρη. Άτιμε χρόνε….
@alzap,
μικρή και τριανταφυλλένια εγώ;
Θου κύριε Αλέκο…
(πολλές ευχές για νέους αγώνες – κυρίως προσωπικούς
)
Αφού βρέθηκαν αθλητικά παπούτσια για μένα, σίγουρα θα ‘ρθει η ώρα να τα φορέσει κι ο ωραίος.
Μου φάνηκε πολύ όμορφος και καθόλου μικροαστός. Βρήκα το κίτρινο κασκολ του “άποψη” και τα καλογυαλισμένα του παπούτσια σέξυ. Μου υποσχέθηκε να χορέψει μαζί μου ένα αισθησιακό ταγκό στο μπαλκόνι βλέποντας το χάραμα. Λές να μην τηρήσει την υπόσχεσή του? Αλλιώς θα του δώσω τ’ αθλητικά στο χέρι. Κι ένα μπατσάκι στον ωραίο του κώλο.
Καταγγέλλω παταγωδώς πως ο Δυοχιλιάδεςεφτάς δεν ήταν ένας όποιος κ όποιος νταλικέρης, αλλά ένας από αυτούς που βάζουν σημάδι αθώα σκυλιά στις εθνικές οδούς και τα πατάνε με τη νταλίκα.
Έχω αποδείξεις, λέμε!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ! Ο Δυοχιλιάδεςοκτώς θα είναι κούκλος, έχει δίκηο η Magica!
@magica,
μπατσάκι στον ωραίο του κώλο; μπατσάκι στον ωραίο του κώλο; : ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μας αυτήν την κορυφαία φαντασίωση
@nina c,
όπως ήδη κατάλαβες όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα (χαμηλά) στον κούκλο.
Καλή χρονιά!
Θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να καταγγείλω ότι ο Δυοχιλιάδεςεφτάς δεν ήταν ένας (όπως όλοι νομίζαμε) αλλά δύο. Ο ένας έφυγε με το τριαξονικό. Ο άλλος εξαϋλώθηκε.
Επίσης: “Ο Δύοχιαλιάδεςοχτώ” είναι γυναίκα. Εκτός κι αν στο δικό μου μπαλκόνι βρέχει δωδεκάποντες.
Καλή χρονιά.
Λουιζάκι, φαντασίωση που δεν μοιράζεται, δεν είναι φαντασίωση. Έτσι δεν είναι?
@kopoloso,
Αν στο μπαλκόνι σου βρέχει δωδεκάποντες, μήπως να πάρεις κι ένα λαχείο;
@magica,
εννοείται!