Μετά από σαράντα χρόνια ελληνικής τηλεόρασης, από τότε ακόμη που γεννήθηκε μέσα στο κρατικό μονοπωλιακό τάπερ, ως σήμερα που κυκλοφορεί στους διαδρόμους των ιδιωτικών καναλιών, βρίσκουμε στο ρέψιμο την ίδια σαπίλα, το ίδιο άρρωστο σάλιο.
Πιάτα ημέρας μασημένα: Άδωνις και μάκης με ψιλοκομμένο θέμο, Πίπα εύης στον ατμό τελειωμένη σε ροζ σύμβαση, Ερειπωμένη αισθητική με ολίγη από χαρδαβέλλα και για επιδόρπιο, Φράγκα κι εξουσία με σιρόπι, σε ψηλό ποτήρι. Ανόητη τηλεόραση, άστοργη, απέλπιδη. Άρρωστοι θεατές, όμηροι των καναπέδων, χαρταετοί με λιποβαρείς ουρές. Σιχάματα.
Σας βρισκω εκνευρισμενη.
Αν κανετε μια γυρα στον μπλογκοκοσμο-που σιγουρα ηδη κανατε-θα δειτε οτι τον θυμο σας τον μοιραζονται πολλοι.
Θετικο αυτο.
Το προβλημα ειναι μηπως κι η μπλογκοσφαιρα λειτουργησει οπως οι εκπομπες του Λαζοπουλου : εκτονωνομαστε , νοιωθουμε καλυτερα και παμε “δικαιωμενοι” για υπνο.
Προτασεις;
@σελιτσάνε,
Μακάρι τον θυμό μου να μην τον μοιράζεται μόνο ο μπλογκόκοσμος γιατί τότε -πράγματι- δεν θα είμαστε τίποτε παραπάνω από τις γραφικές εμψυχώτριες Ανθούλες.
Όσο για τις προτάσεις, δεν είχα άλλλη πρόχειρη, από αυτήν την αισιόδοξη μελωδία ενός νεαρού μουσικού, που κατάγεται από τη Σερβία και ζει και μεγαλώνει στη Μύκονο. Εγώ εκεί στρεφω το βλέμμα μου. Στη φρεσκάδα.
Η άλλη, που πιάνει τόπο, είναι το κόκκινο κουμπάκι στο τηλεχειριστήριο και το ευρώ μου, που προτιμώ να το κάνω τσίχλα παρά νουμεράκι σε αριθμό κυκλοφορίας κίτρινων φυλλάδων.
Συγχωρειστε μου τον πεσιμισμο , αλλα καπου (http://vlemma.wordpress.com/) διαβασα οτι ειναι τουλαχιστον δημιουργικος αν οχι επαναστατικος.
Η στροφη του βλεμματος στην φρεσκαδα ειναι σιγουρα δειγμα υγειας.
Φτανει ομως ;
Μηπως θα ‘πρεπε να κανουμε και κατιτις αλλο;
Μες στην απελπισια μου θα προτεινα μεχρι κι ενα κειμενο διαμαρτυριας υπογεγραμμενο απο πολλους , οχι επωνυμους , αλλα ανωνυμους , οπως εσεις κι εγω και ολους οσοι κατοικουν αναμεσα μας πχ. Κειμενο , που θα φυγει απο τα καλλωδια και θα ταξιδεψει στα εντυπα και στα ερτζιανα ισως…
@Σελιτσάνος
Αφού αφουγκραστούμε το (πρώτο!!!) demo του καλλιτέχνη κι αν ακόμα αισθανόμαστε την ανάγκη να …συνυπογράψουμε ένα κείμενο, τότε βρίσκω πιο πρόχειρο ετούτο εδώ: http://naftilos.blogspot.com/2008/01/blog-post_6817.html
Αλλά μιας και η εφηβεία της μνήμης μου δεν άνθισε κι ας μάτωσε στα χρόνια της, ας ποτίσουμε την εφηβεία της φρεσκάδας με αυτιά ανοιχτά και μάτια ορθάνοιχτα.
Στο ελάχιστο, μια καλή μέρα, μπορούμε να ελπίζουμε.
Μα επειδη το αφουγκραστηκα με προσοχη η αισθηση απωλειας επιταθηκε!
Εξ αλλου η εφηβεια της μνημης σας πρεπει να βρει εναν ερωτα για ανθισει και να ενηλικιωθει.
υγ. Το εξαιρετικο κειμενο που προτεινετε το διαβασα κι εγω.Δεν ειναι ομως αυτο ακριβως που ειχα στο μυαλο μου.
Είχες πάντα το ταλέντο να στρέφεις το βλέμμα στα ουσιώδη.
Γι αυτό σ’ αγαπώ και γι αυτή την ευαισθησία που διαχειρίζεσαι σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό και την κρατάς προφυλαγμένη από αδιάκριτα κι ανάξια βλέμματα.
Θά ‘θελα να σου μοιάζω.
Φιλί.
Βρε τι βγάζει αυτό το νησί … Για να εκενευρίσω λίγο και τον Δημήτρη Ρ. θα πω ξανά πως νομίζω ότι φταίει η ενέργεια… Και ο άερας… Ίσως και οι πελεκάνοι…. Όσο για τα άλλα, τα σκανδαλώδη, μην χαλάτε την ζαχαρένια σας… Μόνοι τους θα πνιγούν μέσα στα δισεκατομύρια τους που , δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν καταφέρνουν ποτέ, όσα και να ‘ναι, να αποτρέψουν την ξεφτίλα… Καταλάβατε τώρα γιατί εγώ δηλώνω απολιτίκ? Φιλάκια πολλά και θερμά, θερμά συγχαρητήρια στον Αντρέα…
@fevis,
η αλήθεια είναι πως ειδικά οι πελεκάνοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν και εναλακτική πηγή ενέργειας, ειδικά κατα τις πρωινές ώρες στο Γιαλό που δοκιμάζουν τα φτερά τους
Μετά από σαράντα χρόνια ελληνικής τηλεόρασης, από τότε ακόμη που γεννήθηκε μέσα στο κρατικό μονοπωλιακό τάπερ, ως σήμερα που κυκλοφορεί στους διαδρόμους των ιδιωτικών καναλιών, βρίσκουμε στο ρέψιμο την ίδια σαπίλα, το ίδιο άρρωστο σάλιο.
Πιάτα ημέρας μασημένα: Άδωνις και μάκης με ψιλοκομμένο θέμο, Πίπα εύης στον ατμό τελειωμένη σε ροζ σύμβαση, Ερειπωμένη αισθητική με ολίγη από χαρδαβέλλα και για επιδόρπιο, Φράγκα κι εξουσία με σιρόπι, σε ψηλό ποτήρι. Ανόητη τηλεόραση, άστοργη, απέλπιδη. Άρρωστοι θεατές, όμηροι των καναπέδων, χαρταετοί με λιποβαρείς ουρές. Σιχάματα.
Σας βρισκω εκνευρισμενη.
Αν κανετε μια γυρα στον μπλογκοκοσμο-που σιγουρα ηδη κανατε-θα δειτε οτι τον θυμο σας τον μοιραζονται πολλοι.
Θετικο αυτο.
Το προβλημα ειναι μηπως κι η μπλογκοσφαιρα λειτουργησει οπως οι εκπομπες του Λαζοπουλου : εκτονωνομαστε , νοιωθουμε καλυτερα και παμε “δικαιωμενοι” για υπνο.
Προτασεις;
@σελιτσάνε,
Μακάρι τον θυμό μου να μην τον μοιράζεται μόνο ο μπλογκόκοσμος γιατί τότε -πράγματι- δεν θα είμαστε τίποτε παραπάνω από τις γραφικές εμψυχώτριες Ανθούλες.
Όσο για τις προτάσεις, δεν είχα άλλλη πρόχειρη, από αυτήν την αισιόδοξη μελωδία ενός νεαρού μουσικού, που κατάγεται από τη Σερβία και ζει και μεγαλώνει στη Μύκονο. Εγώ εκεί στρεφω το βλέμμα μου. Στη φρεσκάδα.
Η άλλη, που πιάνει τόπο, είναι το κόκκινο κουμπάκι στο τηλεχειριστήριο και το ευρώ μου, που προτιμώ να το κάνω τσίχλα παρά νουμεράκι σε αριθμό κυκλοφορίας κίτρινων φυλλάδων.
Ο δικαιωμένος ύπνος, είναι μια πλάνη.
Συγχωρειστε μου τον πεσιμισμο , αλλα καπου (http://vlemma.wordpress.com/) διαβασα οτι ειναι τουλαχιστον δημιουργικος αν οχι επαναστατικος.
Η στροφη του βλεμματος στην φρεσκαδα ειναι σιγουρα δειγμα υγειας.
Φτανει ομως ;
Μηπως θα ‘πρεπε να κανουμε και κατιτις αλλο;
Μες στην απελπισια μου θα προτεινα μεχρι κι ενα κειμενο διαμαρτυριας υπογεγραμμενο απο πολλους , οχι επωνυμους , αλλα ανωνυμους , οπως εσεις κι εγω και ολους οσοι κατοικουν αναμεσα μας πχ. Κειμενο , που θα φυγει απο τα καλλωδια και θα ταξιδεψει στα εντυπα και στα ερτζιανα ισως…
@Σελιτσάνος
Αφού αφουγκραστούμε το (πρώτο!!!) demo του καλλιτέχνη κι αν ακόμα αισθανόμαστε την ανάγκη να …συνυπογράψουμε ένα κείμενο, τότε βρίσκω πιο πρόχειρο ετούτο εδώ:
http://naftilos.blogspot.com/2008/01/blog-post_6817.html
Αλλά μιας και η εφηβεία της μνήμης μου δεν άνθισε κι ας μάτωσε στα χρόνια της, ας ποτίσουμε την εφηβεία της φρεσκάδας με αυτιά ανοιχτά και μάτια ορθάνοιχτα.
Στο ελάχιστο, μια καλή μέρα, μπορούμε να ελπίζουμε.
@ dimitris-r
Μα επειδη το αφουγκραστηκα με προσοχη η αισθηση απωλειας επιταθηκε!
Εξ αλλου η εφηβεια της μνημης σας πρεπει να βρει εναν ερωτα για ανθισει και να ενηλικιωθει.
υγ. Το εξαιρετικο κειμενο που προτεινετε το διαβασα κι εγω.Δεν ειναι ομως αυτο ακριβως που ειχα στο μυαλο μου.
Μπράβο στον Ανδρέα Κέλλερ. Αλλά μόνο σε αυτόν.
Είχες πάντα το ταλέντο να στρέφεις το βλέμμα στα ουσιώδη.
Γι αυτό σ’ αγαπώ και γι αυτή την ευαισθησία που διαχειρίζεσαι σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό και την κρατάς προφυλαγμένη από αδιάκριτα κι ανάξια βλέμματα.
Θά ‘θελα να σου μοιάζω.
Φιλί.
@σελιτσάνε,
με πολλή μεγάλη χαρά θα φιλοξενούσα και θα διέδιδα , με κάθε τρόπο, ό,τι έχεις στο μυαλό σου.
@δημήτρη,
παραπάνω κι από εξαιρετικός, ο Άνεμος. Καλά έκανες κι άνοιξες κι από δω παράθυρο.
@hdd345f,
@magica,
επόμενος στόχος: να μάθω να δέχομαι τα κομπλιμέντα χωρίς να γίνομαι σαν πατζάρι…
Βρε τι βγάζει αυτό το νησί … Για να εκενευρίσω λίγο και τον Δημήτρη Ρ. θα πω ξανά πως νομίζω ότι φταίει η ενέργεια… Και ο άερας… Ίσως και οι πελεκάνοι…. Όσο για τα άλλα, τα σκανδαλώδη, μην χαλάτε την ζαχαρένια σας… Μόνοι τους θα πνιγούν μέσα στα δισεκατομύρια τους που , δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν καταφέρνουν ποτέ, όσα και να ‘ναι, να αποτρέψουν την ξεφτίλα… Καταλάβατε τώρα γιατί εγώ δηλώνω απολιτίκ? Φιλάκια πολλά και θερμά, θερμά συγχαρητήρια στον Αντρέα…
@fevis,
η αλήθεια είναι πως ειδικά οι πελεκάνοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν και εναλακτική πηγή ενέργειας, ειδικά κατα τις πρωινές ώρες στο Γιαλό που δοκιμάζουν τα φτερά τους
Τα συγχαρητήρια θα τα μεταφέρω.