deζign: πόσο να βάλω;

Μετά από τις διαμαρτυρίες του πλήθους των επισκεπτών αυτού του βλογ, αποφάσισα να ανεβάσω 300 ml ποστ γιατί λίτρο δεν έβγαινε με τίποτα.
Λοιπόν, αν και με πρόλαβε ο Αθήναιος (που παρά τις γκρίνιες του είναι φιλότιμο παιδί και μέσα σε όλα), το σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν αφιερωμένο στη designwalk. Αυτή η μικρή περιπέτεια αφορά, σ’ έναν περίπατο σε 14 δημιουργικά γραφεία στην περιοχή του Ψυρρή, που ξεκίνησε πέρυσι κάπως αμήχανα αλλά φέτος φάνηκε να παίρνει μια πιο οργανωμένη μορφή με πολλές και ενδιαφέρουσες συνεργασίες, μπόλικο κόσμο και αρκετό παιχνίδι.
Το ενδιαφέρον ήταν ότι οι δημιουργοί, δεν άνοιξαν απλώς τις πόρτες τους στο ευρύ κοινό, αλλά συνεργάστηκαν με σχεδιαστές απ’ όλο τον κόσμο και απ’ όλους τους χώρους του design και «συνομίλησαν» γύρω από αυτό χωρίς συγκεκριμένο θέμα, μετατρέποντας τα γραφεία τους σε εκθεσιακούς χώρους. Αυτή η έκθεση ήταν περισσότερο μια υπενθύμιση ότι το design, αφορά κάθε τι στην καθημερινή μας ζωή κι αυτό θα πρέπει να το χωνέψουμε. Δεν έχει να κάνει δηλαδή μόνο με τη διαφήμιση αλλά μπορεί να είναι παρεμβατικό, πολιτικό, μπορεί να ανατρέπει την εικόνα ενός χώρου ή μιας ολόκληρης πόλης. Προϋπόθεση βέβαια είναι να αποφεύγεται η αυτοκατανάλωση και ο εγκλωβισμός στην αυταρέσκεια του ίδιου του σχεδιασμού (αλλά ποιος γλιτώνει…). Για αυτές τις αμαρτίες όμως, δεν θα κάνουμε κουβέντα μπροστά στην τόσο ωραία πρωτοβουλία που μας έβγαλε από τον ανταγωνισμό της καθημερινότητας. Χώρια που είδαμε κι ένα σωρό κόσμο…
*

Τέρμα με το λιποβαρές δελτίο τύπου.
Ας συνεχίσουμε να παίζουμε με τα κλικς .

Εδώ, Κάραμποττ-Κατζουράκης. Μια από τις καλύτερες εκθέσεις που έχουν να κάνουν με την ιστορία της γραφιστικής και της αφίσας στην ελλάδα του 20ου αιώνα, στο Μπενάκη της οδού Πειραιώς έως τις 23 Μαρτίου, όπου μπαίνουν μερικά πράγματα στη θέση τους.
*
Εδώ αφίσες του πρωτομάστορα Δημήτρη Αρβανίτη (προσκεκλημένοu των Poor Designers) απ’ τη σειρά social design, που όπως γράφει κι ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης, είναι ο Έλλην πρωταθλητής στο καίριο χτύπημα με ένα μόνο στόχο: το δόξα πατρί του ανύποπτου διερχόμενου. Μην παραλείψετε το next κάτω και δεξιά στη σελίδα για να τις δείτε όλες!
*
Εδώ οι ωραίοι του b-station (Bend, Designpark kai No Logo) που άπλωσαν μελάνια, ρολά, lettraset, σφραγίδες, μπογιές και χαρτιά και μας προέτρεψαν να παίξουμε με παλιές τυπογραφικές τεχνικές αλλά χωρίς την αυστηρότητα του τεχνίτη στο μάρμαρο. (αυτό μου άρεσε περισσότερο απ’ όλα).
*
Εδώ (άσχετο) ένα απ’ τα πιο αγαπημένα μου αντικείμενα -σχεδιαστικά και πρακτικά- που έρχεται από την δεκαετία του 1930.

Enjoy!