pneumonia spitoza
22 02 2008
Rotzer Fenton, Cloud study, 1859
Συνήθως καθόταν πίσω μου.
-Ρε συ, έχω πεθυμήσει σπουργιτάκια των Άλπεων με σπανάκι.
-Σκάσε Κόντε, θα μας πετάξουν έξω.
-Αχός βαρύς ακούγεται και την πετάγουν έξω!
-Θες μια τσίχλα; Μισή ωρίτσα έμεινε, θα περάσει.
-Ξενέρωτη! Τουλάχιστον θα πάμε μετά για ούζα με τον Σφραγίδα;
-Έχει αμάξι;
-Έχει.
-Γκουχ. Γκουχ. Συγνώμη, κύριε Μεταξά… Η πισινή μου δεν αισθάνεται καλά.
-Ξεφορτωθείτε με και οι δύο, μπας και μπορέσω να κάνω μάθημα. Μουλάρες!
…………………………………………………………………………………….
Ανάσκελα στη μέση του δρόμου κάπου στην Βουλιαγμένης, πολλές ώρες μετά. Ένα σύννεφο αλκοόλης με γλυκάνισο καλύπτει τα σώματα μας. Η παλιά Οpel με τα γκράφιτι ορθάνοιχτη και το ράδιο να παίζει Αerosmith. Γλυκοξημερώνει με συννεφιά.
-Κι αν μας πατήσει κανένα αμάξι;
-Δεν γίνονται αυτά ρε…
-Κόντε, θα γεράσουμε ρε συ;
-Εννοείς, αν θα γίνουμε εκείνα τα ζαρωμένα πλάσματα που βλέπουν συνεχώς τηλεόραση, είναι σκεπασμένα με κουβερτάκι, σκουντουφλάνε με στραβοπατημένη παντόφλα πάντα στο ίδιο σημείο και φοράνε τα πρεσβυωπικά του κάθε φαρμακοποιού για να ξεχωρίσουν τα κέρματα;
-Ξέρω και ‘γω… Ναι αυτό.
-Μπα… Μη λες κουταμάρες.
……………………………………………………………………………………….
Αυτό το γ@μημένο κρυολόγημα, μ’ έκανε δέκα φορές να σκουντουφλήσω στο ίδιο σημείο και κάθε κρόσσι απ’ το κουβερτάκι με έδωσε στεγνά σε βασανισμένους δεκάλεπτους ύπνους με βήχα, πυρετό και ιδρώτα, ανακατεμένα με εμβοές και παραισθήσεις. Στο ταβάνι ξημερώνει συννεφιά και τα τηλεφωνήματα τελειώνουν με στοργικές συμβουλές: να προσέχεις, να ντύνεσαι, να τρως, Απ’ τη μια τα εμπριμέ πέτα της Όλγας Τρέμη, απ’ την άλλη ο Νευρικός Εραστής με τη Νέα Υόρκη που αγάπησα (κι ως τώρα δεν έχω πάει), από κάτω ο καναπές να κάνει την πλάτη μου πεδίο μαχών και γύρω μου η Κόντε με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της. Αν σκεφτώ λογικά -πράγμα δύσκολο- πόσο να κρατήσει πια έξι, εφτά μέρες; Άντε, δέκα; Σε φτάνουν δέκα μέρες ενός συνηθισμένου κρυολογήματος στο σημείο να μετράς τα κέρματα με πρεσβυωπικά άλλου; Δεν πρέπει ν’ αποκτήσω πρεσβυωπία πρώτα; Γκουχ, γκουχ και άει σιχτιρ!
Καλέ κυρία, αφού δεν ήρθαμε σε επαφή, για πείτε μου πως κόλλησα;
Και πέστε μου ακόμα, πως κόλλησαν πριν από μένα ΚΑΙ οι άλλοι δυο συνταξιδιώτες μου στη χώρα του ξινόμαυρου;
Αμάν πια! Όλοι ψαθιά; Εμείς που επρόκειτο σήμερα πρωί πρωί να μαζεύαμε την κανέλα της μπουγάτσας όπως ο Λογοθετίδης τα σουσαμάκια;
Κολλάει κι από το Skype τώρα το κρυολόγημα;
Τα κόκαλά μου γαμώτο… το συννεφιασμένο μου ταβάνι… τα γυαλάκια μου… οι παντόφλες… η Τρέμη…
Αμαν πια!!! Το ‘πα μια , το ‘πα δυο…Τελος παντων:
Περαστικα σας!
Ένα κρυολόγημα σας πήγε πίσω στα μαθητικά σας χρόνια και την ίδια στιγμή σας μετέφερε στο μέλλον με τις παντόφλες. Αυτό δεν είναι κρυολόγημα. Είναι μια βόλτα πάνω στη μηχανή του χρόνου. Εγώ πάλι όταν φτερνίζομαι μπορώ και βλέπω μέσα στις κονσέρβες. Έτσι;
Τι θα πει δεν έχετε πρεσβυωπία; Ούτε ο άλλος έχει πρεσβυωπία; Και αν δεν έχετε πρεσβυωπία, έχετε -τουλάχιστον- μυωπία;
ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΡΥΩΜΑ, ‘ΝΤΑΞΕΙ?
(περαστικούλια)
να προσέχεις, να ντύνεσαι, να τρως (παγκόσμια σταθερά) και κυρίως να θυμάσαι πως δεν είναι πρέπον να εθίζεις τους καναπέδες σε επαφές με πονεμένες πλάτες
κι αυτοί - όταν ήταν νέοι- άλλα όνειρα έκαναν
@dimitrakis,
είναι γνωστό πως τα αγοράκια εκτός από καλοί αγωγοί του ξινόμαυρου και της μπουγάτσας είναι και καλοί αγωγοί των ιώσεων.
Μαζέψτε τώρα τα κοκκαλάκια σας πιο κει να χωρέσουμε στον καναπέ.
@σελιτσάνε,
κάτι άλλο, πιο δραστικό;
@hdd345f
εγώ πάλι όταν φταρνίζομαι νιώθω τις κονσέρβες μέσα στα μάτια μου. Τι κάνω λάθος;
@Nina,
ούτε πρεσβυωπία, ούτε μυωπία και το πρώτο μου σφράγισμα είναι μόλις 20 ημερών. Αλλά είμαι κρυωμένη και δεν έχω ούτε ένα ακτινίδιο
ο άλλος έχει (πρεσβυωπία)
@κκμ,
αν κάποιος αδικείται πράγματι, αυτός είναι ο καναπές. Μήπως να του γράφατε έναν δεκάλογο αντίστασης στους κακούς χρήστες;
Μα αυτό δεν είναι καναπές. Τρία ασθενούντα άτομα και μια υγιέστατη γάτα… σοφάς μοιάζει!
Τα πήρα τα οστά μου τα γεγυμνωμένα! Δικαιούμαι τουλάχιστον το ένα τρίτο ενός τριθέσιου.
Θα μπορούσα να ‘μαι οδοιπόρος, κατέληξα ασθενής… κι αμαρτίαν ουκ έχω…
το συννεφιασμένο μου ταβάνι, η πανσέληνος στο χιονισμένο βουνό,
το ξινόμαυρο στις φλέβες, η Βεγορίτιδα, οι αρκούδες στο Νυμφαίο(!), τα χάπια μου… στύψε μου αν θες δυο σαγκουΐνια κι εγώ θα σου βράσω δυο ραδικάκια του φρυ’άνου να στανιάρεις!
Α, δεν σας τάπα; Μας τελείωσαν τα ακτινίδια!!! Εμένα, τώρα, με ξέρετε, τα φρούτα δεν τα τρώω. Ε, ζορίστηκα να τα συνηθίσω, αλλά δεν τα κατάφερα!
“Pneumonia”;;; “Spitoza”;;;
Ααχ… Τι μου θύμησες τώρα!
Αξέχαστες στιγμές πέρασα κι εγώ μαζί της. Στον τριθέσιο, στον διθέσιο, στο διπλό, στο μονό, όρθιος, ξαπλωμένος, μπρούμητος, ανάσκελος, μ’ ανοιχτά τα μάτια, κλειστά, με κονσέρβες στα μάτια, γυαλιά θολωμένα, σφραγίσματα, γέφυρες και θήκες που εκτοξεύονταν σε άλλη διάσταση κάθε φορά που φτερνιζόμουν ή έβηχα… Αααχ… Δη μπεστ γήαρ οφ μάϊ λάϊφ: 2007!
Ανφοργκέταμπλ!
Περαστικά. Να προσέχεις!
(εγώ από τότε ντύνομαι κιόλας)
@ nina, φακ! Πώς θα πάμε Ντέμη Ρούσο τώρα; Με σκέτη αμόλυβδη;
Το μόνο που έχω να σου πω είναι τρεις συμβουλές: να προσέχεις, να ντύνεσαι, να τρως.
Α, και αν δεν αντέχετε το ξυνόμαυρο τώρα που είστε μες το rattle’n’shake από άποψη κοκκάλων, στείλτε τίποτις και προς τα δω!
@πάρε τισ αρκούδες πιο κει γιατί μπαίνουν στις παραισθήσεις μου κι αυτό δεν είναι δίκαιο!
@nina,
ααα, εντάξει λοιπόν. Βιταμινούχο το ακτινίδιο δε λέω, αλλά έχουν και τα πορτοκάλια C αγάπη μου! Εμπρός ξανά, για τον αγώνα τον καλό!
@kopoloso,
θενκς - προσέχω όσο μπορώ αλλά σήμερα πατήσα το δεκαήμερο. Η αλήθεια βέβαια είναι, πως με πάτησε κι αυτό και μάλλον πάμε για παράταση
@mpampakis,
ένα καλό έχουνε αυτές οι συμβουλές: απ’ όποια γωνία και να τις κοιτάξεις, είναι τρυφερές οι άτιμες.
Όσο για το ξινόμαυρο, άστο πάνω μου. Αν δω κανένα να κυκλοφορεί αδέσποτο γύρω από τον καναπέ των παθών (πράγμα δύσκολο, γιατί ποιο σοβαρό ξινόμαυρο θα έρχονταν δίπλα σε δυοσμο-χαμομηλο-φασκομηλο-ζουμα) θα το στείλω εκεί που πρέπει.
Ελπίζω να είστε καλύτερα σήμερα, αμφότεροι και οι τρεις.
Ενα περίεργο πράμα : Φέτος αρρώστησαν όλοι όσοι ξέρω. Μα όλοι όμως. Και αρρώστησαν πολύ.
Εμένα ούτε από μακριά δεν με πλησίασε το συνάχι.
Δυο τινά μπορεί να συμβαίνουν : Ή έχω πολύ καλή ψυχολογία, ή με σιχάθηκαν και οι ιώσεις.
Φιλιά πολλά στα καυτά μαγουλάκια.
@magica,
είμαστε τόσο καλύτερα, όσο πατάει η γάτα. Αλλά πάντως είμαστε.
Μακάρι να παραμείνεις persona non grata για τις ιώσεις, όποιος κι αν είναι ο λόγος. Δεν χρειάζεται να ψάχνεσαι. Απόλαυσέ το
φιλιά κι από δω!
Το κρυολόγημα είναι κακό πράμα. Σου τρώει 5 μέρες από την κανονική σου ζωή την κάθε φορά….Λίγο πριν σε πιάσει (το καταλαβαίνεις νομίζω) πάρε εχινάτσια σε οποιαδήποτε μορφή βρεις (σε φαρμακεία)..
Οι βιταμίνες της Power Health είναι ένα κι ένα για τη δουλειά αυτή…
Θα με θυμηθείς… Τα ευχαριστήρια μετά την άμεση ίαση…
@portokalis,
πάνε αυτά. Τώρα σας θέλω: συνταγή για παρατεταμένες διακοπές που να κρατούν αμείωτη τη διάθεση για τεμπελιά έχετε;