σεντουκιασμένοι φλώροι
18 04 2008
ΣΕ ΔΙΣΚΑΔΙΚΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΚΕΡΔΗ ΤΑ ΜΑΡΑΙΝΟΥΝ RECORDS
“Προσπαθώ να υπηρετώ τον ελληνικό ήχο, κάτι που σιγά σιγά χάνεται, μάλλον δικαιολογημένα γιατί τα πράγματα αλλάζουν. Ισως και να είμαι παρωχημένος, αλλά η καρδιά μου εκεί με πάει.”
Συγκινούμαι πάντα όταν ακούω αυτόν τον ψάλτη. Βρείτε τον Ισίδωρο Παπαδάμου εδώ κι ακούστε τα τραγούδια του εδώ. Η διανομή γίνεται αποκλειστικά από τον ίδιο via διαδικτύου.
Το τραγουδάκι, “Έτσι που ήρθαν” είναι από τον δίσκο “Ένα γινόμενο” και συνοδεύει Το όμορφο ίχνος του “αντί” στα κάρβουνα και το Αντίο, αντί στη vitamoderna.
υγ: Γιώργο ευχαριστώ!
Ω καλή μου, σας ευχαριστώ για τη μουσική υπόκρουση στον πρωινό μου καφέ.
Να με μάθετε να το περνάω κι εγώ στο δικό μου μα’ειργιό το μουσικό χαλί!
Μου άρεσε!
Ναι κι εμενα μου αρεσε!
(Αυτος ο προηγουμενος σχολιαστης πολυ μελι βρε παιδι μου…
@dimiris,
όλα έχουν μια τιμή
(χαίρομαι που σ’ άρεσε - μόλις μπορέσεις τα λέμε κι από κοντά ε; )
@σελιτσάνε,
εσύ πάλι από απαιτητικός σχολιαστής (χαρακτηρισμός φαρμακοποιού) πως και έγινες μελιστάλαχτος; Μόνο τα ραβαΐσια του αποπάνω βλέπεις;
(χαίρομαι αλήθεια που σ’ άρεσε και σένα)
ο-λατρεμένος- παπάς της ενορίας μου με τον Μπακιρτζή και έναν καραcrooner κεφαλλονίτη !
τι τρίο ! (σε ένα)
πού πας και τα ξετρυπώνεις αυτά τα ακριβά μανιταράκια θα ‘θελα να ‘ξερα…
καλό πσκ
@kkm,
φτηνό πιάτο με ακριβή πρώτη ύλη: βυζαντινή φωνή, περήφανο οργανάκι και οι συντελεστές κοντινοί κι αγαπημένοι. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;
Ο πρώτος δίσκος του Παπαδάμου που έπεσε στα χέρια μου, ήταν πριν χρόνια το “Μόλις βραδιάσει. Δείγμα εδώ. Μαγεύτηκα ενώ ελάχιστοι μπορούσαν να τον ευχαριστηθούν. Στο ξετρύπωμα του http://www.trihordo.gr με βοήθησε ο φίλος μου ο Γιώργος Ξ. και του το οφείλω.
Υπάρχουν πολλοί, ικανοί και σοβαροί λόγοι τους οποίους μπορεί
να επικαλεστεί κανείς, ώστε να μιλήσει για την διακριτική και δυνατή εκφραστική συνθήκη των τραγουδιών του: Τους όμορφους στίχους, το καλό παίξιμο, τα σίγουρα θεμέλια, τους χιλιοπερπατημένους λαΐκούς δρόμους που τους διατηρεί φρέσκους, (ενώ εύκολα στα “χέρια” άλλων μπορούν να ακουστούν σαν επίπεδα αναμασήματα), εως και την αυτοδιαχειριστική διάθεση της μουσικής στον κόσμο, κτλ κτλ.
Θα σταθώ όμως σε ένα μόνο. Στον ακαταμάχητο γενικό τίτλο: “Σεντουκιασμένοι φλώροι”!
Μα είναι δυνατόν;
Καταπληκτική φωνή, στίχοι που μέκαναν να δακρύσω και παίξιμο του τρίχορδου σαν νακούς τον άνεμο που σιγοσφυρίζει στο κλειστό πατζούρι…
Πήγα στη σελίδα του..
Υπάρχουν ακόμη τέτοιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ;
@kostis-b,
κι όμως είναι δυνατόν! Το πιστοποιεί και η εξαιρετική εικόνα στο εξώφυλλον του δίσκου ακτίνας
@zepos,
αν βρήκες τόση συγκίνηση, χαίρομαι που το βλογ, λειτούργησε ως μέσον!
Ο Ισίδωρος Παπαδάμου είναι ιστορικό μέλος των Χειμερινών Κολυμβητών. Δείτε λοιπόν και μια εξαιρετική e-συνέντευξη του Αργύρη Μπακιρτζή εδώ.
Ναι… όπου μας πάει κη καρδιά μας… αλλά γιατί, γμτ, όλο σε “παρωχημένα” μας πάει πια;
Θαύμα!
@asteroid,
δε βαριέστε…
όσο περνάει ο καιρός, τα “παρωχημένα” μας πέφτουν πιο καλά σαν νουμερο - τα “άλλα” κάπως στενεύουν αλλά καλό είναι να μην λέμε όχι σε μια δοκιμή
@nina c,
