Σινέ Ζωή, Μάκης Κοντιζάς
Έτσι μπαίνει η πανσέληνος στα θερινά σινεμά, χωρίς να κόψει εισιτήριο. Φωτίζει λίγο τα πλούσια βυζιά της ταξιθέτριας, λίγο γυαλίζει τα βλέμματα, κάνει τα γόνατα των κοριτσιών πιο στιλπνά, μεταμορφώνει τα φτηνά αναψυκτικά σε αφρώδη εορταστικά και τα φιλιά γίνονται ευρύχωρα και μεγάλα, τόσο που ν’ αφήνουν στο χνούδι γύρω από τα χείλη μια ωραία υγρασία. Πολύ συχνά, κλέβει και μερικά σύμφωνα απ’ τους ψιθύρους του αποπίσω και τα ακουμπάει στους ώμους και γύρω από τα αυτιά σα γαργαλητό. Ύστερα την κοπανάει πίσω απ’ το μαύρο μπλε κι αφήνει τα φωτάκια των αυτοκινήτων να ζωγραφίζουν το βουνό σαν κωλοφωτιές. Κι όλα αυτά γύρω γύρω από μια σκοτία*.
_________________
*αλλιώς: λούκι
[αναδρομικά, γιατί μου είχε λείψει ο ήχος ενός ποστ]
Επιτέλους! Ανοίξατε το θερινό σας και μας περιμένετε!
Φιλιά, Ωραία μου! :*
@νινα,
με εντυπωσιάζετε!
(Μια παράστασις μόνο – μέχρι να σβήσει ο κ*λος μας που έχει πάρει φωτιά. Μου λe-ίπετε)
Μάκης, ο καλύτερος σινεματζής ever!
Ωραίο το εικαστικό σας come back, κυρία.
Ωραίο το εικαστικό, αλλά σ’ εμένα το κείμενό σας είναι εκείνο, που μου άφησε χνάρια μιας ξαφνικής, θερινής τουτέστιν, τρικυμίας γύρω απ’ τα χείλη… όπως το λέτε…
επιτέλους !
είχε λυσσάξει ο στόμας μου απο τα σπόρια περιμένοντας ν’αρχίσει η προβολή…
ωραία που γυρίσατε πάλι
(όλες μαζί)
@προς όλους,
δεν γύρισα, περαστική είμαι (κι εγώ και οι άλλες αγαπητέ kopoloso).
Κι αυτό γιατί ήταν αδύνατον να μην πέσω στα δίχτυα αυτής της τρυφερής ζωγραφιάς. Καμιά φορά οι εικόνες ότι κι αν συμβάινει γύρω μας, είναι αδύνατον να μας προσπεράσουν…
Τι ωραίο ποστ! Ωραία είκονα, ωραία μουσική, ωραια λόγια…
Σ’ έχω επιθυμήσει.
Κάθε ποστ θα ζήλευε έναν τέτοιο ήχο.
Με μελωδία απλή.
Με δυό μόλις νότες. Η μια ψηλή και η άλλη χαμηλή, μαζί παιγμένες.
“Δανεισμένες” αυτούσιες, απ την πανσέληνο του πίνακα.
υγ
πάει και τελείωσε, μ΄έπιασε ο Μάης τούτο τ΄απόγεμα.
@magica,
κι εγώ επίσης – όλους σας.
@kostis-b,
και καλά έκανε (ο Μάης)
Ωραίο κείμενο! Η σκοτία είναι ένα διακοσμητικό λούκι. Σε αντίθεση με τον ποταμό, που τον χαράζουν ανάποδα στις μαρμαροποδιές για να κόβει την βροχή από τον τοίχο. Ο μόνος ποταμός που κρέμεται ανάποδα. Αλλά είμαι σίγουρος πως τίποτα νέο δεν σας μεταφέρω.
Γεια κι από εδώ
@hdd345f,
αυτές οι βεβαιότητες θα σας καταπιουν!
ενώ η σκοτία μου είναι γνωστή και οικεία , τίποτα δεν ήξερα για τον ποταμό που κρέμεται ανάποδα!
Σας χρωστάω
Ξέρεις τι είναι να θες να συμμετέχεις αλλά να μην μπορείς γιατί είσαι αλλού;Ελπίζω να προλάβω τη βραδυνή παράσταση.Αν υπάρχει-που δεν θα υπάρχει(Φτου!).
πριν λιγες μερες καθομουν σ ενα καφενειο απεναντι απο ενα θερινο
(ζεφυρος, στα πετραλωνα) ηθελα να μπω οχι γιατι με ενδιεφερε τοσο η ταινια αλλά για ολα αυτα που λετε (τοσο ωραια που τα λετε)
και τις γρανιτες φραουλα σε τι τις μεταμορφωνει; (ευχομαι σε κατι κακο,γιατι δεν αντεχω αυτη τη γλυκερη γευση-μπλιαχ)
[...] είχε “το ταινιάκι” πρωταγωνιστές, τον Ιάκωβο Κοντιζά και τον Γιάννη Ζουγανέλη, όμως δεν χώρεσε στο [...]
με βάση τη συχνότητα εμφάνισής σου τελευταία, θα ξαναπεράσω κατά τις πεντέξη Ιουνίου
ωραία η ταινία αλλά την είδα καμιά εικοσαριά φορές και γκρινιάζουν οι ταξιθέτριες, θέλουν να φύγω για να μαζέψουν με την ησυχία τους τις γόπες και τα καπάκια της μπύρας απο τα χαλίκια….
έπαθε κάτι ο μηχανικός προβολής ;
βραδιάζει, ξημερώνει,βραδιάζει, ξημερώνει ξανά και η μπομπίνα γυρνά χωρίς σταματημό..