Σχόλια στο τώρα είσαι γυμνός http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/ Sun, 12 Jul 2009 14:53:48 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: Λουίζα Κορνάρου http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-713 Λουίζα Κορνάρου Wed, 11 Jun 2008 07:48:28 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-713 @prospero, τελικώς αυτά τα μπάνια είναι ιαματικά. Τύφλα να 'χουν τα ρουμάνικα spa :-) φιλί @prospero,
τελικώς αυτά τα μπάνια είναι ιαματικά. Τύφλα να ‘χουν τα ρουμάνικα spa :-)

φιλί

]]> Από: prospero http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-712 prospero Tue, 10 Jun 2008 19:25:41 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-712 Α Λουίζα μου. Α Φιλενάδα. Α Ανοιχτή καρδιά με τον καλό σου λόγο. Σ' αγαπώ και μου αρέσει να κολυμπάμε μαζί. Είναι τότε που και η χαρά και ο πόνος καταλαγιάζουν, ξεγελιούνται. Α Λουίζα μου. Α Φιλενάδα. Α Ανοιχτή καρδιά με τον καλό σου λόγο. Σ’ αγαπώ και μου αρέσει να κολυμπάμε μαζί. Είναι τότε που και η χαρά και ο πόνος καταλαγιάζουν, ξεγελιούνται.

]]> Από: Λουίζα Κορνάρου http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-711 Λουίζα Κορνάρου Tue, 10 Jun 2008 07:04:50 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-711 @kopoloso, εγώ να δεις σβήσε-γράψε... κι ούτε ξέρω ακόμα με ποια προσδοκία το ανέβασαμε στα blog - μάλλον για να μείνει κάτι ακόμα γραμμένο. @kopoloso,
εγώ να δεις σβήσε-γράψε…
κι ούτε ξέρω ακόμα με ποια προσδοκία το ανέβασαμε στα blog – μάλλον για να μείνει κάτι ακόμα γραμμένο.

]]> Από: kopoloso http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-710 kopoloso Tue, 10 Jun 2008 06:43:44 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-710 γράφω, σβήνω, ξαναγράφω αρκετή ώρα τώρα. Ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο. Εύθραυστη ψυχή για τόσο αδηφάγα αρρώστια... Καλή δύναμη. γράφω, σβήνω, ξαναγράφω αρκετή ώρα τώρα.
Ό,τι και να πει κανείς είναι λίγο. Εύθραυστη ψυχή για τόσο αδηφάγα αρρώστια…
Καλή δύναμη.

]]> Από: Λουίζα Κορνάρου http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-709 Λουίζα Κορνάρου Mon, 09 Jun 2008 20:31:10 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-709 @kkm, μα τι λες; Ευτυχώς που καβαλάς εσύ πότε-πότε το ποδήλατο κι ο άλλος τη μπουγάδα και δροσιζεται λίγο και το δικό μας πρόσωπο.. @kkm,
μα τι λες; Ευτυχώς που καβαλάς εσύ πότε-πότε το ποδήλατο κι ο άλλος τη μπουγάδα και δροσιζεται λίγο και το δικό μας πρόσωπο..

]]> Από: Κ.Κ.Μοίρης http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-708 Κ.Κ.Μοίρης Mon, 09 Jun 2008 11:48:53 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-708 είναι ώρες που νιώθεις τόσο μαλάκας που περιφέρεσαι πάνω σε ένα ποδήλατο και δεν κοιτάς τριγύρω... τριανταεννιά ρε γαμώτο ; τριανταεννιά ; είναι ώρες που νιώθεις τόσο μαλάκας που περιφέρεσαι πάνω σε ένα ποδήλατο και δεν κοιτάς τριγύρω…

τριανταεννιά ρε γαμώτο ; τριανταεννιά ;

]]> Από: Λουίζα Κορνάρου http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-707 Λουίζα Κορνάρου Mon, 09 Jun 2008 09:32:57 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-707 @Σελιτσάνε, ίσως απ' τον Αντιχνούμενο (του Π.Κ) τον θυμάσαι και ως "ο Ζωγραφιστός". Έτσι τον λέγαμε μεταξύ μας, αστειευόμενοι. Τις αγάπησε πολύ τις γραμμές του ο συγχωρεμένος ο Βασιλειάδης - ευτυχώς. Όσο για τα άλλα, κλάση μου παρακάτι - πεντάνοιχτος ο κύκλος.... @Σελιτσάνε,

ίσως απ’ τον Αντιχνούμενο (του Π.Κ) τον θυμάσαι και ως “ο Ζωγραφιστός”. Έτσι τον λέγαμε μεταξύ μας, αστειευόμενοι. Τις αγάπησε πολύ τις γραμμές του ο συγχωρεμένος ο Βασιλειάδης – ευτυχώς.

Όσο για τα άλλα, κλάση μου παρακάτι – πεντάνοιχτος ο κύκλος….

]]> Από: Σελιτσανος http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-706 Σελιτσανος Mon, 09 Jun 2008 09:26:57 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-706 Όταν φεύγει ο Κωστας του ΤΚs στεναχωριέσαι.Σου βγαίνει ένα νοσταλγικό "αχ".Βλέπεις έναν κύκλο να κλείνει σιγα σιγά. Τούτο 'δω όμως...Ο κύκλος ανοιχτός. Δεν τον γνώριζα.Αλλά απ΄τα λίγα που διαβαζω... Λυπάμαι. Όταν φεύγει ο Κωστας του ΤΚs στεναχωριέσαι.Σου βγαίνει ένα νοσταλγικό “αχ”.Βλέπεις έναν κύκλο να κλείνει σιγα σιγά.
Τούτο ‘δω όμως…Ο κύκλος ανοιχτός.
Δεν τον γνώριζα.Αλλά απ΄τα λίγα που διαβαζω…
Λυπάμαι.

]]> Από: Λουίζα Κορνάρου http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-705 Λουίζα Κορνάρου Mon, 09 Jun 2008 09:02:28 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-705 Η κατάθλιψη είναι μια πολύ βαρια και τρομαχτική αρρώστια. Γίνεται η χειρότερη όταν δεν έχεις τους οικονομικούς πόρους (και κάποιον που με αγάπη θα σε σπρώξει) ωστε να βρεις τρόπο να τη διαχειριστείς. Και είναι μεγάλη μαλακία, όταν δεν προλαβαίνεις να μάθεις, πως λίγη χημεία -καταρχήν- θα μπορούσε να σε γλιτώσει απ το κενό. Η κατάθλιψη είναι μια πολύ βαρια και τρομαχτική αρρώστια. Γίνεται η χειρότερη όταν δεν έχεις τους οικονομικούς πόρους (και κάποιον που με αγάπη θα σε σπρώξει) ωστε να βρεις τρόπο να τη διαχειριστείς. Και είναι μεγάλη μαλακία, όταν δεν προλαβαίνεις να μάθεις, πως λίγη χημεία -καταρχήν- θα μπορούσε να σε γλιτώσει απ το κενό.

]]> Από: ***** http://outbreak.wordpress.com/2008/06/09/giannis_m_chaniotis/#comment-704 ***** Mon, 09 Jun 2008 08:43:14 +0000 http://outbreak.wordpress.com/?p=371#comment-704 Δεν μπορώ να διαβάζω ιστορίες για αυτόχειρες που τους νίκησε η κατάθλιψη. Με καταλαμβάνει ο τρόμος ότι αύριο μπορεί να είναι η σειρά μου. Ακούγεται εγωιστικό, να έχει πεθάνει ο άλλος κι εσυ να σκέφτεσαι τον εαυτό σου όμως δεν το εννοώ έτσι. Σκέφτομαι όλη αυτή την οδύνη και την αγωνία που θα τον κατέλαβε και κάθομαι και κλαίω για κείνον αλλά και γιαυτούς που τους έλαχε να ζουν με αυτό το βάρος κάθε μέρα της ζωής τους και να είναι υποχρεωμένοι να ακούν κάθε βλακεία που υπάρχει για την κατάστασή τους, από τις διαφημίσεις "Βγάλτο από μέσα σου" (σώπα ρε μεγάλε) μέχρι τους γύρω που τους χτυπούν στον ώμο λέγοντάς τους να βλέπουν τη ζωή με αισιοδοξία όταν υπάρχουν μέρες που είναι τόσο βουτηγμένοι στην καταθλιπτική κρίση που οι άλλοι άνθρωποι περνάνε σαν σκιές δίπλα τους και μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με το σκυλί τους κι αυτό αν. Λυπάμαι πολύ. Τουλάχιστον γλύτωσε. Δεν μπορώ να διαβάζω ιστορίες για αυτόχειρες που τους νίκησε η κατάθλιψη. Με καταλαμβάνει ο τρόμος ότι αύριο μπορεί να είναι η σειρά μου. Ακούγεται εγωιστικό, να έχει πεθάνει ο άλλος κι εσυ να σκέφτεσαι τον εαυτό σου όμως δεν το εννοώ έτσι. Σκέφτομαι όλη αυτή την οδύνη και την αγωνία που θα τον κατέλαβε και κάθομαι και κλαίω για κείνον αλλά και γιαυτούς που τους έλαχε να ζουν με αυτό το βάρος κάθε μέρα της ζωής τους και να είναι υποχρεωμένοι να ακούν κάθε βλακεία που υπάρχει για την κατάστασή τους, από τις διαφημίσεις “Βγάλτο από μέσα σου” (σώπα ρε μεγάλε) μέχρι τους γύρω που τους χτυπούν στον ώμο λέγοντάς τους να βλέπουν τη ζωή με αισιοδοξία όταν υπάρχουν μέρες που είναι τόσο βουτηγμένοι στην καταθλιπτική κρίση που οι άλλοι άνθρωποι περνάνε σαν σκιές δίπλα τους και μπορούν να επικοινωνήσουν μόνο με το σκυλί τους κι αυτό αν. Λυπάμαι πολύ. Τουλάχιστον γλύτωσε.

]]>