Ήμουν εκεί
για να τιμήσω την μνήμη ενός παιδιού,
ενός τουρίστα που διάλεξε τον τόπο μας για διακοπές.
Έπρεπε να μας βρει φιλικούς και φιλόξενους
και να γυρίσει στην πατρίδα του ασφαλής.
Ήμουν εκεί γιατί
Με θλίβει και με προσβάλλει η χυδαιότητα και η διαπλοκή που γίνονται κάθε μέρα ταυτόσημες με τις διακοπές στη Μύκονο.
Μ’ εκνευρίζει η χαριεντιζόμενη με την εξουσία ισχύς των παρανομούντων.
Με απογοητεύει η έλλειψη αντίστασης στη σπατάλη φυσικών πόρων (ακτογραμμή-μόλυνση θάλασσας-νερό-γεωτρήσεις-φυσικό τοπίο).
Με προβληματίζει το αντικοινωνικό ωράριο των καταστημάτων.
Με θλίβει η απουσία ελευθέρων χώρων καθώς τελούν υπό κατάληψη από τραπεζοκαθίσματα, ξαπλώστρες, ομπρέλες και αυτοκίνητα.
Με ανησυχούν τέλος: το έλλειμμα δημοκρατίας, όπως αυτό εκφράζεται στην καθημερινότητά μας, η τιμωρούμενη ελεύθερη έκφραση της διαφωνίας, το κλίμα φόβου και υποταγής στις σχέσεις πολίτη-Δήμου, το αβγό του φιδιού που πυρώνουν νέοι άνθρωποι, το ανεξιχνίαστο τριών μεγάλων ενόπλων ληστειών και των αμέτρητων διαρρήξεων κ.ά.
Ζητώ και απαιτώ
τα αυτονόητα μιας πολιτισμένης χώρας
______________________________________________________________________________________________
περισσότερα εδώ
κι εδώ
κι εδώ
κι εδώ
θελω να σας αφησω ενα σχολιο,αλλά δεν ξερω τι να πω πια.
τα ειπατε εσεις καλυτερα.
ειμαι διπλα σας, σε αυτα τα αυτονοητα που ζητατε.
@ε,
θέλω να γράψω μια απάντηση αλλά προτιμώ να φωνάζω.
Μου τη βιδώνει που ενώ είναι λίγοι – με κάθε σημασία- διαφεντευουν την καθημερινότητά όλων μας.
Το παλλικάρι έφυγε όπως έφυγε από τη συγκάλυψη και τη συνενοχή
Ένα παιδί έφυγε όχι γιατί φταίει το νησί. Ένα παιδί έφυγε γιατί η βία βιωματικά μας χτυπά από παντού και κάποιοι υπάνθρωποι δεν μπόρεσαν να αντισταθούν σε τούτο το κέλευσμα. Όταν η βία μπαίνει στο σπίτι μας με την τηλεόραση, με τις εφημερίδες (δες την Εσπρέσσο και το ματωμένο πτώμα του Σεγιανόπουλου να φιγουράρει), τότε είναι λογικό κάποιοι να αισθάνονται ράμπο. Και σε όλο αυτό το ψυχολογικό σκηνικό πρόσθεσε και την ασυδοσία της αστυνομίας και των καταστηματαρχών που κάνουν τους μπράβους να αισθάνονται ατιμώρητοι αρχηγοί. Πόσοι άραγε ξυλοκοπήθηκαν από μπράβους στο νησί και αλλού; Πόσοι άραγε από τους μπράβους τιμωρήθηκαν από τη δικαιοσύνη; Γιατί οι τρεις δεν προφυλακίστηκαν; Ποιος εγγυάται ότι δε θα ξαναξυλοκοπήσουν κάποιον;
Δεν απενοχοποιώ κανένα κωλόπαιδο. Ωρύομαι όμως για την υποκρισία των καναλιών -και των δημοτικών αρχών- που τόσο καιρό έκαναν τουμπεκί και όλοι οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν.
ΟΙ Μυκονιάτες-που θέλω να πιστεύω ότι είναι ωραίοι άνθρωποι όπως τα Ελληνικά νησιά-ας πάρουν πάνω τους κι ας διεκδικήσουν τον τόπο τους.Δικός τους είναι.Και τη διαμαρτυρία έπρεπε να την κάνουν έξω απο την λαμπρή επιχείρηση του-δυστυχώς-συντοπίτη τους.Αλλιώς δεν ιδρώνει το αυτί κανενός.Χαίρομαι καΙ συγκινούμαι που ο πατέρας του μικρού είναι τόσο γενναιόψυχος,εγώ δε θα του έμοιαζα αν ήμουν στη θέση του.Αλλά και το παιδί μήπως τη γενναιότητά του να σηκώσει κεφάλι στον αλήτη,δεν πλήρωσε με τη ζωή του;Με ποιό δικαίωμα,ρε κερατά,παριστάνεις τον αστυνομικό και κολλάς στους άλλους;Έτσι θα τιμηθεί η μνήμη του Ντουζόν.Λυπάμαι..λυπάμαι πολύ και ντρέπομαι για λογαριασμό μας,κύριε Όλιβερ.Αλλά το παιδί δε γυρίζει πίσω.
η “Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει”
ευχαριστώ για ότι κανατε και ότι θα.
στη διάθεσή σας.
Μόλις άκουσα ότι ο πατέρας του μικρότερου απο τους εμπλεκόμενους δήλωσε ότι έχει καθαρο το κούτελο.Εύχομαι να είναι έτσι,αλλά και πάλι ρε παιδιά,τόσο πολύ τον φοβηθήκατε αυτόν τον μίστερ “κίλινγκ μασίν” και δεν πέσατε πάνω του να τον αποτρέψετε τουλάχιστον να τσακίσει το κεφάλι του παιδιού.Δε μας τα λέτε καλα,φιλαράκια.
Ξέρεις τι με τρελαίνει; Που ακόμα και τώρα, το “σύστημα” (με ό,τι μπορεί αυτό να περιλαμβάνει) συνεχίζει ξεδιάντροπα να βάζει πλάτες για τους γορίλες του αλλά (κυρίως) για τα αφεντικά τους.
Έγιναν δύο εγκλήματα σε δυο κυκλαδονήσια μας τις τελευταίες μέρες. Το ένα, στη Σαντορίνη, ήταν τόσο ανατριχιαστικά παρανοϊκό που δεν πιστεύω ότι κάποιος μπορούσε να το αποτρέψει (με άλλα λόγια, *δεν* είναι συγκρίσιμο με το έγκλημα στη Μύκονο και είναι καθαρά συγκυριακό).
Σημειώνω τώρα ότι το όνομα του δράστη το ξέρουμε, ήταν σε όλες τις ειδήσεις: Αθανάσιος Αρβανίτης. Μάθαμε την ηλικία του, το επάγγελμά του, πότε απολύθηκε τελευταία φορά, πού παντρευτήκαν, τα πάντα. Από την άλλη, το όνομα και το πρόσωπο των δραστών του φονικού που έγινε στη Μύκονο γιατί έχουν μείνει κρυφά; Τουλάχιστον τον προφυλακισμένο δεν έπρεπε να ξέρουμε πώς τον λένε; (άλλο τρελό κι αυτό, που προφυλακίστηκε μόνο ένας…). Γιατί να μιλάνε με αρχικά για τον έναν και με ονοματεπώνυμο για τον άλλον; Τι δεοντολογία my ass οδηγεί σε δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Κι έχω κι άλλη μια γερή απορία: δίωξη για ηθική αυτουργία στην διεύθυνση / ιδιοκτησία του μαγαζιού που εργαζόντουσαν τα μπουμπούκια προβλέπεται ή όχι; Κι αν όχι, γιατί όχι;
…
Από την άλλη, καμάρωσα την πρωτοβουλία σας και στεναχωρήθηκα μόνο που δεν είχα δει το μέϊλ μου από την Παρασκευή για να αναρτήσω κι εγώ κάτι εγκαίρως. Αυτά. Βαστάτε γερά, τίποτα άλλο.
@προς όλους,
Όλοι αυτοι οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα βασανίζουν και μας και πολλούς ακόμα.
Ξέρω πως δεν είναι καινοφανή τα συμβαίνοντα: βία-αποκρύψεις-συγκαλύψεις-ο τρόμος μη γεμίσουμε κανενα χαντάκι νύχτα χωρίς φεγγάρι-παρωδίες περί “μεμονομένων περιστατικών”-ομηρίες για μικρα ή μεγαλα συμφέροντα-ανομίες-προκλητική (ή ανάπηρη; )δικαιοσύνη κλπ, αλλά έρχεται μια ώρα που ξεχειλίζει το ποτήρι.
Η υπόθεση του Doujon Zammit , δεν είναι μεμονομένο περιστατικό. Η προστασία των μαγαζιών δεν είναι επιστημονική φαντασία. Οι τρύπες της Αστυνομίας δεν είναι φωσκολικό σενάριο. Η σιωπή δεν έιναι πάντα εκκωφαντική. Η θλίψη και ή οργή δεν κοιμάται όταν της διαβάζουν στρογγυλεμένα δελτία τύπου για την διασωση του πληγωμένου τουρισμού.
επίσης:
με ζορίζει πολύ μέσα μου η ιδέα ότι εκτός από εν δυναμει υποψήφιο θύμα των όποιων μπράβων και της όποιας προστασίας είμαι και υποψήφια για τη θέση του Oliver Zammit…
δεν θέλω να παραδώσω τα παιδιά μου σ’ αυτήν την αμαρτωλή σιωπή. Θέλω να έχω κάνει το ελάχιστο για τη βελτίωση της μέρας που τους ξημερώνει. Το έχω αναγκη.
Παιδιά και γονείς που δικαίως ανησυχείτε,οι κλειστές κοινωνίες(νησιώτικες ή μη)έχουν αποδείξει πως είναι ανεπίδεκτες εξωτερικών θεραπειών.Μόνο εκ των έσω μπορουν οι Μυκονιάτες να ξεριζώσουν το απόστημα.Η πολιτεία καλώς ή κακώς,το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εφαρμόσει το νόμο-ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ!
Όμως δε θα αποτραπεί το αυριανό κακό μόνο με κλάματα στις πλατείες.Συγκεκριμένα μηνύματα σε συγκεκριμένους κύκλους ανθρώπων.Τωρα το μαγαζάκι σου είμαι αιματοβαμμένο,φίλε μεγαλοεπιχειρηματία,παρά τις υπεκφυγές τύπου “μπράβος μερικής απασχόλησης” ή “συμβάν εκτός…μαγαζιού(!!!)”-αυτό το τελευταίο μου κάνει κάτι σαν επιχειρηματολογία φασιστών εναντίον του Πολυτεχνείου.Πάντως θα με ενδιέφερε να μάθω πως αισθάνονται και οι γονείς των εμπλεκομένων και κυρίως του βαρύμαγκα με το γκλομπ.Στο κάτω-κάτω,γονείς είναι κι αυτοί.
[...] το στόρι, στο Zoo: ένα, δύο, [...]
giorgo milas poly sosta. Mono oi ntopioi mporoun na katharisoun tin katastasi. Pent’eksi na fygoun apo to nisi, o topos exei katharisei. Telos.
Oso gia to giati den eipane onomata, giati den kleinei to magazi…
1on den epitrepetai na poun onomata ean o dolofonos den exei omologisei (kai poly sosta kanoun-stin santorini den ithele kai rotima i katastasi)
2on to magazi den mporei na kleisei ean i ypothesi den dialefkanthei prota. Ki epeidi den nomizo na itan pouthena o kyrios aftos dilomenos, paizei kai na tin vgalei ladi o idioktitis.
Mporei na tin vgalei ladi apo ton nomo, den tha ti vgalei apo to koino omos, afto einai to mono sigouro.
Kai stin teliki re paidia, afto to tropicana einai apo ta xeirotera kolomagaza pou exo dei pote se paralia, oxi sti mykono mono, den mporo na katalavo pos exei tetoia epityxia me tous touristes. Einai athlio to meros, pragmatika, kai vromaei apo to xiliometro antiepagelmatismo kai kouradomagia. Ti na po
MINA
AN ECHIS DI TO “BEAUTIFUL PEOPLE” TOY NIKOU PANAGIOTOPOULOU,STIS SKINES TOU PERIVOITOU CLUB AKOUGETE I FOVERI FRASI KATHOS PERPATANE STIN PARALIA ME TON KOSMO SA MERMIGIA: “KSERIS GIATI PHOTOGRAFIZOND OLI EDO PERA?GIA NA ECHOUN META NA THIMOUNDE OTI VRETHIKAN EDO”