λείπω

βρες τη μάσκα

σινέ Ζωή

Σινέ Ζωή, Μάκης Κοντιζάς

Έτσι μπαίνει η πανσέληνος στα θερινά σινεμά, χωρίς να κόψει εισιτήριο. Φωτίζει λίγο τα πλούσια βυζιά της ταξιθέτριας, λίγο γυαλίζει τα βλέμματα, κάνει τα γόνατα των κοριτσιών πιο στιλπνά, μεταμορφώνει τα φτηνά αναψυκτικά σε αφρώδη εορταστικά και τα φιλιά γίνονται ευρύχωρα και μεγάλα, τόσο που ν’ αφήνουν στο χνούδι γύρω από τα χείλη μια ωραία υγρασία. Πολύ συχνά, κλέβει και μερικά σύμφωνα απ’ τους ψιθύρους του αποπίσω και τα ακουμπάει στους ώμους και γύρω από τα αυτιά σα γαργαλητό. Ύστερα την κοπανάει πίσω απ’ το μαύρο μπλε κι αφήνει τα φωτάκια των αυτοκινήτων να ζωγραφίζουν το βουνό σαν κωλοφωτιές. Κι όλα αυτά γύρω γύρω από μια σκοτία*.

_________________

*αλλιώς: λούκι

[αναδρομικά, γιατί μου είχε λείψει ο ήχος ενός ποστ]

killing time

κίλιγκ τάιμ ιζ ανάδερ γουέι οφ κομίτινγκ σουσάιντ